Eskiden medrese eğitimine ilişkin bir alaycı deyim vardı:   “ benim oğlum ‘bina’ okur, döner döner yine okur!”  ‘Bina’
dersi medrese eğitiminin ilk yıllarında okunan bir din kitabı idi Din adamı olmak için medreseye giren çocukların önemli        bir bölümü için bu Arapça ders zor gelir, bu dersi yenileyip dururlardı. Tembel ve zeki olmayan çocuklarla alay etmek için kullanılırdı. Molla çocuğu olan bizim teyzeler, dayılar,annem aptal belledikleri için bunu söylerlerdi. Bugün ne zaman “kentsel dönüşüm” dense sağlam binayı yıkıp yerine daha yüksek yapmak için Türkiye’deki ‘hacı yatmaz’ inşaat yöntemi gelir aklıma.

Bu ‘hacı yatmaz’ sözü de İstanbul’da tipik bir sözcüktür,  hacıların inatçılığı ile ilgili bir deyimdir. Bütün yaşamını din       üzerine kurmuş olan Türk toplumu genelde yine inançlı fakat hoşgörülü dervişleri  yaptığı aptallık ve kötülükleri yineleyenlere   ‘hacı yatmaz’ adını vermişti. Türk folkloru bu hafif alaylı, yerici sözlerle doludur. Nasrettin hoca hikayeleri de bu tür imalarla dolu hikayelerdir. Yazının devamını okumak için tıklayınız