İşsizlik bilindiği üzere hemen hemen bütün ülke ekonomilerin en büyük sorunlarından bir tanesidir. İşsizliğe sebep olan birçok makroekonomik faktörün varlığından söz edilebilir. Bu faktörler arasında, toplam talepteki azalma (Ball, 1999), piyasa şartlarındaki değişimler, küreselleşme (Wagner, 2000), yüksek maaş beklentileri (Yellen, 1984) sıralanabilir.

Biz bu çalışmada, çok da değinilmeyen bir faktörün Türkiye’deki işsizliğe olan etkilerini inceleyeceğiz: Ev sahipliği. Her ne kadar ilk bakışta anlaşılması güç olsa da, ev sahipliğinin işsizliğe sebep olduğuna dair önemli bir literatür vardır. Oswald (1996); Kanada, İrlanda, ABD, İtalya, Belçika, İspanya, Danimarka, İngiltere, Fransa, Hollanda, Almanya ve İsviçre gibi OECD ülkelerinin 1960-1990 arası verilerini kullanarak yaptığı çalışmada işsizlik ve ev sahipliği arasında pozitif bir ilişki bulmuştur. Bahsi geçen çalışmada ev sahibi olan insanların evlerini satıp yeni ev almaları zor olduğu için, yani hareket kabiliyetleri kısıtlı olduğu için, evlerinden uzak bir yerde iş bulsalar bile bu hareket zorluğundan ötürü çalışmayı değil kendi evlerine yakın yerlerde iş aramayı tercih ettikleri ileri sürülmektedir.
Devamını okumak için buraya tıklayınız.