Tarihçe
Osmanlı Devlet-i Fahimesi, Rus Çarlığı ile yaptığı Küçük Kaynarca (1774) Barış Antlaşmasında, toprak kaybetmemiş ama yönetim ve denetimindeki Hıristiyanların himayesini Ruslara bırakarak dağılma sürecine girmişti. Batılı güçler, “Doğu Sorunu” diye bilinen ‘Osmanlı Mirasını paylaşmak’ politikasında gecikmediler. Yükselen Almanya’dan müneccim isteyen Osmanlı’ya, İmparator Bismark kendi sarayından üç müneccim önermişti: Güçlü Ordu, Sağlam bir Hazine (maliye) ve Müspet İlim! Düyunu Umumiye ile yarı sömürge olan Devleti Aliyye (Çavdar), Nizam-ı Cedid, Vak’ayı Hayriye, Tanzimat ve Meşrutiyet girişimleriyle,
mukadder çöküşü belki geciktirdi ama önleyemedi. Ortaylı’nın “En Uzun Yüzyılı”, aslında tam yüz elli yıl sürdü (Andersen 1774-1923).

Birinci Dünya Savaşı’nda son umut Almanya ile birlikte yenik düşen Devlet Ebed, Sevr planıyla bölüşüldü.

Devamını okumak için buraya tıklayınız